کلیک

به این ترتیب اگر بخواهید فرمی ‌را برای افرادی ارسال کنید که نتوانند عبارات ثابت موجود در صفحه را تغییر بدهند اما این امکان را داشته باشند که بخش‌هایی همچون نام و نام خانوادگی را تکمیل و فایل جدید را برای شما ارسال کنند، براحتی می‌توانید این کار را انجام دهید و فایل آماده شده را در اختیار آنها قرار دهید. انجام این کار نیز به روش زیر امکان پذیر است:

1‌‌ـ‌ ابتدا نرم‌افزار Word 2010 را باز کنید.

2‌‌ـ‌ به تب Review مراجعه کرده و روی گزینه Restrict Editing کلیک کنید.

3‌‌ـ‌ می‌بینید که پنجره جدید در سمت راست نرم‌افزار نمایش داده می‌شود. در این پنجره گزینه Allow only this type of editing in the document را به حالت فعال درآورده و از منوی کشویی نیز گزینه No changes (Read only) را انتخاب کنید.

4‌‌ـ‌ قسمت‌هایی از متن خود را که قصد دارید دیگران قادر به ویرایش آنها باشند، به حالت انتخاب درآورید.

5‌‌ـ‌ از بخش Exceptions علامت چک مارک کنار گزینه Everyone را فعال کنید و در نهایت گزینه Yes Start Enforcing Protection را برگزینید.

6‌‌ـ‌ در پنجره به نمایش درآمده رمز عبور دلخواه خود را 2 بار وارد کنید تا اعمال محدودیت‌ها روی فایل شما اجرا شود. پس از انجام این مراحل مشاهده می‌کنید که فقط بخش‌های مشخص شده توسط شما قابل ویرایش هستند و دیگر بخش‌ها را نمی‌توان ویرایش کرد.

توجه:

1‌‌ـ‌ ابتدا مطمئن شوید که دیسک‌های موردنظرتان صدمه ندیده‌اند و سطح آنها نیز شفاف و تمیز است. چنانچه دیسک‌هایتان کثیف شده‌اند بهتر است با یک دستمال نرم از جهت چپ به راست آنها را تمیز کنید. (توجه داشته باشید که به هیچ‌ وجه برای تمیز کردن دیسک‌ها دستمال را به صورت دایره‌ای روی دیسک نکشید)

2‌‌ـ‌ اگر دیسک‌ها از شرایط مطلوبی برخوردارند این احتمال وجود دارد که گرد و غبار درون درایو نوری مانع عملکرد صحیح آن باشد. برای رفع این مشکل نیز بهتر است از یک پمپ هوا کمک بگیرید. به این ترتیب که ابتدا خروجی شیلنگ پمپ را نزدیک درایو نوری گرفته و سپس پمپ را روشن کنید. با انجام این کار گردوغبار داخل دستگاه پاک می‌شود.

3‌‌ـ‌ اگر روش دوم هم جوابگو نبود، می‌توانید از کیت‌های پاک‌کننده درایو نوری کمک بگیرید. این کیت‌ها که شامل یک دیسک تمیزکننده است به شما این امکان را می‌دهد تا لنز درایو نوری و سطح آن را تمیز کنید.

توجه داشته باشید با گذاشتن دیسک تمیز کننده نیز همچون دیگر دیسک‌هایتان، درایو نوری آن را به بیرون می‌راند، اما چنانچه چند بار متوالی دیسک را در درایو قرار دهید کار خود را انجام می‌دهد و داخل درایو نوری شما را پاک می‌کند.

4‌‌ـ‌ اگر پس از طی این مراحل، درایو دستگاه شما مجددا دیسک‌هایتان را خواند که به شما تبریک می‌گوییم، در غیراین صورت وقت آن رسیده است که به فکر تهیه یک درایو نوری جدید برای رایانه تان باشید!

اما به نظر شما اگر یک ایمیل را اشتباهی پاک کنید باز هم راهی برای بازیابی آن وجود دارد؟ اگر از کاربران سرویس‌های ایمیلی بجز ‌هات‌میل (Hotmail) باشید، پاسخ ما به شما منفی است! اما کاربران‌هات‌میل این امکان را دارند که ایمیل‌هایی را که از پوشه حذف شده‌ها نیز پاک کرده‌اند، بازیابی کنند. پس اگر شما هم از این سرویس ایمیل استفاده می‌کنید و می‌خواهید با روش انجام این کار آشنا شوید، ‌باید طبق مراحل زیر عمل کنید:

1‌‌ـ‌ ابتدا وارد محیط کاربری خود در هات میل شوید.

2‌‌ـ‌ از منوی موجود در سمت چپ صفحه، روی گزینه Deleted کلیک کنید تا پنجره ایمیل‌های حذف شده برای شما نمایش داده شود.

3‌‌ـ‌ در انتهای این صفحه لینکی وجود دارد که عنوان آن عبارت است از:

Recover deleted messages

4‌‌ـ‌ روی لینک ذکر شده در مرحله 3 کلیک کنید و منتظر بمانید (باتوجه به تعداد ایمیل‌های قابل بازیابی شما بین یک تا چند دقیقه زمان نیاز است). پس از پایان عملیات بازیابی مشاهده می‌کنید که ایمیل‌های قابل بازیابی شما در بخش Deleted به نمایش درآمده‌اند.

توجه: سرویس‌هات میل قادر است ایمیل‌هایی را بازیابی کند که مدت زمان زیادی از حذف آنها نگذشته باشد؛ پس چنانچه ایمیلی را خیلی وقت پیش حذف کرده‌اید و با عملیات بازیابی نیز قادر به بازیابی آن نشده‌اید، بهتر است آن را فراموش کنید!

نرم‌افزارهای مختلفی نیز برای دانلود این فایل‌ها که به فایل‌های تورنت معروفند، وجود دارد که یکی از معروف‌ترین آنها نرم‌افزار یو تورنت (utorrent) است.

این نرم‌افزار در نسخه جدید خود قابلیتی ایجاد کرده که به کمک آن می‌توانید هنگام دانلود فایل‌های ویدئویی، پیش نمایشی از فایل را نیز تا جایی که دانلود کرده‌اید، مشاهده کنید. به این ترتیب نه تنها می‌توانید هنگام دانلود به مشاهده فیلم موردنظر بپردازید، بلکه چنانچه لینک درخواستی شما دقیقا آن چیزی نباشد که انتظارش را داشته‌اید بسرعت متوجه می‌شوید و مجبور نیستید تا انتهای فایل را دانلود کنید و وقت خود را هدر بدهید! این قابلیت در صورتی قابل استفاده است که آن را فعال و پخش‌کننده فایل‌های ویدئویی را نیز برای آن مشخص کرده باشید. برای انجام این کار نیز می‌توانید به روش زیر عمل کنید:

1‌‌ـ‌ نرم‌افزار یو تورنت را اجرا کنید.

2‌‌ـ‌ از منوی Options گزینه Preferences را برگزینید.

3‌‌ـ‌ در بخش سمت چپ، گزینه Streaming را انتخاب و در بخش سمت راست علامت چک مارک کنار گزینه Use default player را فعال کنید تا پخش کننده پیشفرض سیستم‌عامل برای استفاده توسط نرم‌افزار مشخص شود.

4‌‌ـ‌ در نهایت نیز با تغییر مقادیر موجود در بخش‌های Streaming peer timeout و Streaming buffer size می‌توانید چگونگی پخش و ذخیره‌سازی موقت را مشخص کنید.

اخیرا انویدیا با ارائه گرافیک‌های GTX 580‌/‌580M افتخار بهترین کارایی واحدهای پردازشگر گرافیکی (GPU) تکی را در 2 عرصه لپ‌تاپ‌ها و دسکتاپ‌ها نصیب خود ساخته بود. حال زمان آن رسیده است تا AMD در پاسخ به این موفقیت بزرگ انویدیا برگ برنده خود را رو کند. ما نمی‌خواهیم در مورد جزئیات و مشخصات نسل بعدی کارت‌های گرافیک دسکتاپ ATI شرکت AMD اظهار نظر کنیم. بلکه ما در اینجا قصد داریم نسل بعدی کارت‌های گرافیک مخصوص لپ‌تاپ AMD، یعنی HD 6990M را به شما معرفی کنیم. البته هیچ نکته هیجان‌انگیزی در مورد این سری کارت‌های گرافیک لپ‌تاپ ATI مطرح نیست، اما AMD می‌تواند از آن به عنوان راهی برای معرفی و انتشار جزئیات مشخصات فنی نسل بعدی GPU‌های موبایل خود بهره ببرد.

تنها چند روز از عرضه GPU‌های جدید Radeon HD 6990M یعنی سریع‌ترین پردازشگر تکی گرافیک موبایل به بازار مصرف توسط AMD می‌گذرد. یک GPU کاملا بی‌رقیب که قدرت پردازش و محاسبه رایانه‌ای عظیمی را در اختیار کاربران رایانه‌های قابل حمل (موبایل) قرار می‌دهد. GPU رادئون HD 6990M تا مرز 25 درصد سریع‌تر از هر واحد پردازشگر گرافیکی تکی (GPU1) موجود در عرصه نت‌بوک‌ها جهت کاربران علاقه‌مند بازی‌های رایانه‌ای و کار حرفه‌ای و خانگی فیلم و گرافیک ارزیابی و معرفی شده است.

علاوه بر آن، بازیخورهای دو آتشه نیز می‌توانند کارایی اضافی را در بازی‌ها به واسطه فناوری چند گرافیکی کراس فایر ایکس (CrossFireX) بخوبی تجربه کنند. با پا به میدان گذاشتن GPU‌های AMD Radeon 6990M و ترکیب آنها با پردازشگر‌های شتاب یافته سری A یا APU‌های این شرکت و با استفاده از نیروی پروازی فناوری کراس فایر که با به کار بردن 2‌GPU به خوره‌های بازی اجازه می‌دهد تا به سطوحی بالاتر از رزولوشن، تفاوت عظیمی در کیفیت تصاویر و مقیاس‌هایی از کارایی در بازی‌های مورد علاقه خود که انتظار آن را دارند دست یابند، AMD می‌خواهد لپ‌تاپ‌ها را از نظر قابلیت‌های گرافیکی به فراتر از مرزهای محدودیت‌هایی که اکنون برای آنها وجود دارد، برساند. GPU رادئون HD 6990 نه تنها فناوری آیفینیتی (Eyefinity) با بسیاری از مشخصات بی‌مانند دیگر را در بسته خود دارد، بلکه
DirectX 11 مایکروسافت و Stereo 3D را نیز به طور کامل مورد پشتیبانی قر ار می‌دهد. کارایی فراتر از سریع (Ultra-fast‌‌) و قابل حمل بودن جزو امور کاملا ضروری برای طرفداران بازی در حال حرکت (mobile gamers) بوده و نهایت آرزوی بازیخور‌ها از این فناوری است که همراه عرضه آخرین و قوی‌ترین عناوین بازی‌ها به قابل دسترس شدن تجاربی غیرقابل رقابت و خارق‌العاده در اجرای بازی‌ها و برخورداری تعداد بیشتری از کاربران علاقه‌مند از این امکانات و قابلیت‌ها کمک می‌کند. اخیرا تعادل کفه ترازوی تناسب قیمت و کارایی (price‌/‌performance) در مورد GPU‌های موبایل برای AMD و انویدیا تقریبا مشابه بوده و هر دو آنها از نظر طراحی‌های خوب کارت‌های گرافیک بخوبی توانسته‌اند تا نظر تولیدکنندگان لپ‌تاپ‌ها را به خود جلب کنند. اما دوره حکمروایی اخیر انویدیا با کارت‌های گرافیک جدید GTX 580 چندان به طول نینجامیده و بسیار کوتاه بود. حال زمان آن رسیده است که AMD با عرضه کارت‌های گرافیک کاراتر و قوی‌تر رادئون HD 6990M تاج حکمرانی عرصه گرافیک‌های موبایل را بر سر خود بگذارد. هم‌اکنون Alienware هر دو نوع پیکر بندی GTX 580 انویدیا به‌ صورت SLI و HD 6990 شرکت AMD را به‌ صورت CrossFireX در لپ‌تاپ‌های بازی خود به کار می‌برد که ساختار گرافیکی SLI حدود 700 دلار گران‌تر از پیکربندی کراس فایر در می‌آید که از نظر قیمت نیز به مراتب مقرون به صرفه تر است، همین تفاوت زیاد قیمت باعث می‌شود تا ما G990 را به شما توصیه کنیم که الان حاضر و آماده رزم در خدمت شماست.

منابع:

http:‌/‌‌/‌www.engadget.com

http:‌/‌‌/‌amd.com

اپل از سال گذشته صبورانه برنامه‌های نرم‌افزاری کاربردی (application) را عرضه کرده و به وسیله آنها طرز فکرهایی را که ممکن است مصرف‌کنندگان و مشتریان اپل در مورد روش‌های گوناگون انتقال داده داشته باشند، مورد بررسی قرار داده و به نمایش گذاشته است. اپل فکر می‌کند شاید آنها بخواهند با تلنگر زدن، کشیدن یا ایجاد خلأ فایل‌ها را از یک وسیله به وسیله دیگر بریزند. اپل پیش‌تر با معرفی انتقال داده یکپارچه محتوا توسط فناوری آیکلود (iCloud) گام بلندی را برداشته بود. ایراد آیکلود این بود که تنها از عهده انتقال داده بین وسیله‌هایی که تعلق به یک کاربر یا به عبارتی نام کاربری واحد داشتند، بر می‌آمد. اما هنگامی که نوبت به اشتراک‌گذاری داده بین وسایلی که وابسته به یک حساب کاربری (user account) یا سرویس به اشتراک‌گذاری که مشترک نیستند می‌رسد، (برای مثال بین سیستم‌های وبی (webOS) دیپ‌شات (Deep Shot) گوگل و تاچ‌ تو شیر (Touch to Share) شرکت HP، اپل یک قدم عقب‌تر از رقبای خود است. اپل برنامه کاربردی به نام برنامه صبور (patent) را برای به اشتراک‌گذاری داده بین لوازم مختلف توسعه داده است که در آن را‌ه‌های گوناگونی را که داده می‌تواند بین وسایل منتقل شود، بخوبی به نمایش گذاشته است.

برای مثال برای ریختن فایل‌ها از یک وسیله به وسیله دیگر، یکی از آنها را مانند یک قوری در بالای دیگری سرازیر نگه داشته و به فایل‌ها این امکان را می‌دهد تا از وسیله اول به بیرون لغزیده و به داخل وسیله دوم ریخته شود. راه دیگری برای انتقال داده بین 2 وسیله حرکت دادن یکی روی دیگری است. مانند حرکت دادن یک آیفون روی صفحه نمایش یک آیپد. در حالی که آیفون روی سطح صفحه نمایش آیپد حرکت می‌کند، درست مانند یک جاروبرقی فایل‌هایی را که روی صفحه نمایش آیپد نشان داده می‌شود به درون خود می‌کشد. یک روش به اشتراک‌گذاری جدید دیگر که قویا با قابلیت‌های دسته کنترل بازی تازه وارد وی یو (Wii U) مشابهت دارد، به گفته اپل به این صورت است که یک وسیله قادر می‌شود تا یک فایل، عکس یا قطعه‌ای از داده را به آسانی در محوطه یک اتاق با تکان دادن و تلنگر زدن به آن در جهت وسیله دوم منتقل کند. همچنین اپل در نرم‌افزار خود روش‌های دیگری را نیز گنجانده است که می‌توانند برای جابه‌جایی فایل‌ها در ابعادی وسیع‌تر بین لوازم و سیستم‌های رایانه‌ای مانند صفحات نمایش پروجکشن یا تخته‌های وایت بورد الکترونیکی مورد استفاده قرار گیرد. اما این برنامه کاربردی اپل هنوز بیشتر مفهومی بوده و جزئیات فنی دقیقی در باره آن مانند این مورد که آیا وسایلی که در حال به اشتراک‌گذاری فایل‌ها بین یکدیگر هستند، باید توسط بلوتوث به هم متصل باشند یا نه، مشخص نشده و مانند بسیاری از موارد دیگر هنوز معلوم نیست آیا اپل آن را به طور کامل برپاسازی کرده است و واقعا به مرحله کاربردی رسانده یا نه. ما امیدواریم اپل بتواند خیلی زود در تکنیک‌های انتقال داده خود، به پیشرفت کافی دست یابد و آن را به حد و اندازه‌ای که رقبایش به این فناوری‌ها دست یافته‌اند، برساند.

منابع:

http:‌/‌‌/‌www.patentlyapple.com

http:‌/‌‌/‌www.arstechnica.com

http:‌/‌‌/‌www.industryweek.com

جواد ودودزاده

نرم افزارهای زیادی برای این منظور وجود دارند که طراح با توجه به نیاز و علاقه خود می‌تواند از آنها استفاده کند؛ اما ممکن است در این میان عدم هماهنگی میان فرمت تصاویر مورد نظر با نرم افزار انتخاب شده باعث شود که در مشاهده و اجرای آن تصویر با مشکل مواجه شویم. شرکت ادوب برای حل این مشکل همزمان با ارائه نگارش CS نرم‌افزاری به نام Adobe bridge همراه محصولات خود ارائه کرده که همچون پلی بین محصولات شرکت Adobe ارتباط برقرار کرده و امکان مدیریت و مشاهده خروجی همه محصولات Adobe را فراهم می‌آورد.

Bridge نرم‌افزاری است که به کمک آن به راحتی می‌توانیم تصاویر PSD و بسیاری از فرمت‌های فیلم و عکس خود را بدون نیاز به نرم‌افزار اصلی مشاهده کرده و در صورت نیاز نسبت به مرتب‌سازی و برچسب زنی آن اقدام کنیم.

این نرم افزار امکان مدیریت کامل آرشیو عکس را فراهم آورده و به آسان‌ترین شکل ممکن می‌توانیم نسبت به تغییر نام گروهی، اعمال چرخش، مشاهده و تغییر مشخصات مخفی عکس (Metadata) ، ایجاد تصاویر پانوراما، برچسب‌زنی تصاویر، جستجو تصاویر برمبنای نوع فایل، کلمه کلیدی، تاریخ ایجاد، تاریخ اعمال تغییرات، جستجو بر اساس مشخصات دوربین مثل ISO و نوع لنز، وایت بالانس، اندازه دیافراگم، ایجاد مجموعه از تصاویر دلخواه، ایجاد فایل‌های HDR، اعمال فیلتر تصحیح اعوجاج لنز و مواردی از این قبیل اقدام کنیم. به کمک این نرم‌افزار می‌توانیم با چند کلیک ساده نسبت به ایجاد خروجی PDF یا گالری تصاویر قابل اجرا در وب نیز اقدام نماییم.

یکی از جالب‌ترین قسمت‌های این نرم افزار بخش Review Mode است که امکان مشاهده تصاویر به صورت تمام صفحه در کنار هم و مرور تصاویر و انتخاب تصاویر مورد نظر از داخل مجموعه و ایجاد یک مجموعه جدید را فراهم می‌کنند. برای دسترسی به این بخش کافی است بعد از باز کردن مسیر دلخواه تصاویر در داخل نرم‌افزار کلیدهای Ctrl + B را فشار دهیم تا وارد حالت Review شود و با فشاردادن کلیدهای جهت دار به سمت راست و چپ از صفحه کلید، تصاویر موجود در مجموعه را مرور کنیم و با زدن کلید جهتی پایین تصویر را از مجموعه انتخابی خود خارج کرده و در نهایت تصاویر باقیمانده را  در یک مجموعه جدید ذخیره کنیم. علاوه بر حالت Review، از حالت‌هایFull (کلید Space) و (Slide show (L +Ctrl نیز برای مشاهده تمام صفحه و مشاهده در حالت مرور خودکار تصاویر می‌توانیم استفاده کنیم.

برای سهولت دسترسی به این نرم‌افزار از داخل فتوشاپ دو روش وجود دارد؛ در روش اول با کلیک روی علامت Bridge در نوار Application می‌توانیم نرم‌افزار را باز کرده و استفاده کنیم؛ اما در نگارش جدید فتوشاپ پانلی هم به‌نام Mini Bridge اضافه شده که امکان اجرای Bridge رادر داخل خود فتوشاپ فراهم می‌آورد و به کمک آن می‌توانیم به سهولت نسبت به جستجو، مشاهده و اجرای تصاویر مورد نظر در داخل فتوشاپ اقدام کنیم.

به طور کلی این کار را می‌توان یک پروژه دانست و نه یک شبکه جدید. و در حقیقت پسوند '+' این برداشت را تأیید می‌کند و در عین حال مبین این مطلب است که این سیستم جدید، همواره بر اساس سیستم پیشین گوگل بنا شده است.

راه‌حل Facebook برای اشتراک در شبکه

بعضی از افراد با تصور این‌که Facebook دارای امنیت بالاست، تمام اطلاعات شخصی خودشان را روی آن قرار می‌دهند که این کار ممکن است باعث ایجاد دردسر برای آنها شود. برای توضیح بیشتر این مطلب می‌توان گفت که شما در جامعه عضو گروه‌های مختلفی هستید، بر اساس نوع رابطه‌تان با هر یک از این گروه‌ها، رفتار و به عبارتی شخصیت متفاوتی از خودتان را به آنها نشان می‌دهید. پس هر گروه در مقایسه با گروه دیگر چیزهای متفاوتی از شما می‌داند و می‌بیند و شما هم بر اساس نوع ارتباط‌تان با افراد متفاوت نحوه رفتارتان را انتخاب می‌کنید. حالا تصور کنید شما همه این گروه‌های متفاوت را در سایتی مانند Facebook در کنار هم داشته باشید و این حالت ممکن است مشکلات زیادی را در روابط شما با دوستان به وجود آورد.

در کنار این بحث‌ها می‌توان به نکات مثبت Facebook هم اشاره کرد، مثلا یکی از آنها قابلیت اشتراک‌گذاری برای همه دوستانتان است. در حقیقت این امکان برای شما وجود دارد که در این شبکه مطالب خود را برای تمام دوستان به اشتراک بگذارید، بدون این‌که شخص خاصی مدنظر شما باشد و از او بخواهید به شما جواب دهد. به بیان دیگر Email وسیله ارتباطی یک به یک است، در حالی که این شبکه برای ارتباط‌های یک به چند، مناسب است.

راه‌حل Google برای اشتراک در شبکه

حال بیایید ببینیم شبکه Google به چه شکل کار می‌کند. گوگل از صدا برای ایجاد ارتباط در شبکه جدید خود بهره می‌برد، در این روش شما می‌توانید با تک‌تک دوستانتان از طریق مکالمه به جای نوشتن برقرار ارتباط کنید.

یکی دیگر از قابلیت‌های مهم +Google این است که بخش‌هایی را در سایت خود ایجاد کرده است، اساسا این بخش‌ها مانند دیگر سایت‌هاست و کاربر براحتی و به خاطر آشنا بودن با آنها می‌تواند از این بخش‌ها استفاده کند. برای مثال بخشی دارد دقیقا مانند فهرست اسامی‌ دوستانتان در Facebook، با این تفاوت که در اینجا شما به جای فهرست دوستان، دایره دوستانتان را دارید. ولی +Google در حقیقت این امکان را به شما می‌دهد که اسامی دوستان (به بیان بهتر دایره دوستان) متفاوتی داشته باشید، یعنی شما می‌توانید یک یا چند دایره تعریف کنید و به دلخواه خودتان اطلاعاتی را در هر کدام از این دایره‌ها قرار دهید. به بیان بهتر کل پروژه این شرکت بر مبنای در دسترس محدود قرار دادن اطلاعات شخصی شماست و این محدودیت هم به دلخواه شما تعریف می‌شود.برای توضیح بیشتر در این سایت و برای ایجاد محدودیت‌های دلخواهتان، شما دایره‌های مختلفی برمبنای روابط‌تان با گروه‌های اجتماعی تعریف می‌کنید. البته در بعضی مواقع تعریف دایره‌های جدا از هم کار سختی به نظر می‌رسد، چرا که شما ممکن است دوستان مشترک زیادی در دایره‌های مختلف اجتماعی‌تان داشته باشید.

پس این‌که بتوانید دایره‌هایی جدا از هم مانند دایره دوستان، دایره فامیل، دایره آشنایان یا... تعریف کنید، کاملا بستگی به خود شما دارد. ولی در حقیقت دایره‌ای که بسیار مورد استفاده قرار خواهد گرفت، دایره‌ای متشکل از همه اینها در کنار یکدیگر است که این هم دقیقا مانند شبکه Facebook خواهد شد. این جدا کردن دوستان از هم، تنها زمانی برای شما مفید است که قصد داشته باشید مطلبی را با گروهی خاص به اشتراک بگذارید و دیگر گروه‌ها از آن باخبر نشوند. وگرنه اگر قصد کنید مطلبی را همه دوستانتان در شبکه بدانند، جدا کردن اسامی ‌آشنایان و دوستان از هم، تنها باعث ایجاد دردسر شما می‌شود.

فرض کنید که شما دسته‌هایی با نام دوستان کاری، دوستان دانشگاه، دوستان مدرسه، دوستان شخصی و... داشته باشید، این دایره‌های متفاوت در نهایت همه گروه بزرگ‌تر دوستانتان هستند؛ پس تفکیک آنها از هم به نظر کار سختی است. حالا علاوه بر این تفکیک، تصور کنید بخواهید برای هر دایره مثلا دایره دوستان کاری، محدوده دیدن اطلاعات شخصی خودتان را به شکل خاص تعریف کنید و دقیقا این کار را برای دایره‌های دیگر هم تکرار کنید. آیا به نظرتان این کار شدنی است؟ یعنی شما می‌توانید اطلاعات شخصی‌تان را برای دایره خاصی در معرض دید قرار دهید و مانع دیده شدن آنها برای دایره دیگر شوید؟ وقتی به این قضیه از دیدگاه دیگر نگاه کنید قضیه پیچیده‌تر می‌شود. برای مثال اگر بخواهید برای دوستانتان در کشور‌های مختلف هم دایره‌های متفاوتی تعریف کنید، این کار در حقیقت به شکل دایره‌هایی تا بی‌نهایت بدون تعداد مشخص به نظر می‌رسد. پس برای مثال در جمع‌بندی حالت بالا، ممکن است شما 12 دایره داشته باشید که به شکل ناقصی از هم تفکیک شده باشند و در ضمن در هر دایره دوستان کمی‌ قرار داده باشید که این امکان هم وجود دارد بعضی از دوستانتان در چند دایره مختلف مشترک باشند.

پس در +Google شما می‌توانید هر یک از این دسته‌بندی‌ها را ایجاد کنید و اگر شما به هر دلیلی تمایل نداشته باشید که این دایره‌های مختلف از آشنایان یا دوستان را تعریف کنید، اساس طراحی این شبکه بی‌استفاده خواهد بود. پس اگر کاربر دایره‌ای تعریف نکند، +Google کاملا بی‌استفاده خواهد بود.

علاوه بر این +Google می‌تواند به طور خودکار طبقه‌بندی اسامی‌ دوستانتان را برای شما انجام دهد و شما تنها نیاز به تایید یا تکذیب دایره‌های پیشنهادی دارید. برای این منظور لازم است به Google add Preferences در شبکه نگاهی بیندازید و ببینید که آنها چه ایده جالبی درباره شما دارند و در حقیقت این کار را با دسته‌بندی میزان علاقه شما به دوستانتان انجام می‌دهند. پس کافی است شما بگویید به هر یک از دوستانتان به چه اندازه علاقه‌مندید.

نتیجه نهایی

از دیدگاه دیگر می‌توان +Google را وسیله‌ای برای تقسیم‌بندی کارهای شخصی دانست که شما می‌توانید برای هدف‌های مختلف‌تان از این شبکه بهره‌مند شوید. از دیگر تفاوت‌های عمده این سایت با سایت‌های دیگر این است که شما به صورت زنده می‌توانید اطلاعات‌تان را به اشتراک بگذارید. به بیان بهتر شما هم می‌توانید به شکل ویدئویی با دوستانتان ارتباط برقرار کنید که این ویدئو را حداکثر 10 نفر از دوستانتان می‌توانند همزمان مشاهده کنند. علاوه بر این شما می‌توانید با داشتن ارتباط ویدئویی، با گروه دیگری از دوستانتان هم چت کنید که انجام تمام این کار‌ها در کنار هم این ایده را به ما القا می‌کند که هدف گوگل سرعت بیشتر است ، نه امنیت بیشتر.

وقتی استیو جابز برای اولین بار Lion را معرفی کرد، هدف این سیستم‌عامل را ارائه آن چیزی به دسکتاپ مطرح کرد، که آیفون و آیپد را در انجام آن موفق ساخته است. این ایده هیچ مشکلی ندارد و در واقع ساده‌سازی تجربه کار با رایانه (که به کاربران قدرت بیشتری می‌دهد، زیرا می‌توانند روی کار خود تمرکز کنند به جای این‌که برای انجام این کار با رایانه درگیر شوند) از دهه 80 هدف ایده‌آل دنیای رایانه بوده است.

آغاز این حرکت وقتی بود که سیستم‌های عامل‌ دسکتاپ رابط کاربری خود را از حالت command line به رابط گرافیکی تغییر دادند. ولی در 3 دهه اخیر، کار با رایانه‌ها برای بسیاری از افراد پیچیده شده است. بقیه افراد با آن کنار آمدند، چراکه کار با رایانه‌ها طی سال‌های متمادی باعث شده است با روند بهینه‌سازی رابط کاربری بیشتر آشنا شوند. با این حال بسیاری از افراد از قراردادها و مسیرهای میانبر که در 2 دهه اخیر روی هم انباشته شده‌اند، خبر ندارند. رابط‌های کاربری سیستم‌های‌ عامل‌ طی این مسیر به صورت لایه‌ای روی دیگری به تکامل رسیده‌اند.

دقیقا به همین خاطر است که آیپد و آیفون موفق بوده‌اند. رابط کاربری آنها از این روند تکاملی پیروی نمی‌کند و با این پیش فرض طراحی شده‌اند که کاربران از هیچ اطلاعات زمینه‌ای راجع به کار با آن برخوردار نیستند. این طراحی همه قراردادها و میانبرها را کنار گذاشته که حاصل آن محیطی ساده و قدرتمند است. این همان آینده و هدف ایده‌آل است.

اما Lion قدمی ‌اشتباه در مسیر آینده است. تیم OS X رابط کاربری نامتجانسی به وجود آورده که ویژگی‌های آن به تقلید از منابع مختلف به وجود آمده است و نه کاربران عادی را که خواستار سادگی هستند راضی می‌کند و نه کاربران حرفه‌ای که به کنترل زیاد نیاز دارند. اپل با این سیستم‌عامل در واقع گروه خاصی را هدف خود قرار نداده است. انتظار می‌رفت اپل سطوح متفاوت کنترلی را در سیستم‌عامل جدید خود ارائه کند؛ یک رابط کاربری بسیار ساده برای افراد معمولی و رابط کاربری حرفه‌ای و کلاسیک برای افراد حرفه‌ای. Lion به این هدف نرسید و در واقع این کاری است که مایکروسافت در Windows 8 انجام می‌دهد.

Mission Control از نوآوری‌های جدید اپل است که با ترکیب Exposé، Spaces، Dashboard و... به وجود آمده و مکانی است که شما را از هر نقطه راهنمایی می‌کند. در این مکان شما می‌توانید دسکتاپ‌های مختلف و برنامه‌هایی را که باز هستند برگزینید و به طور کلی مسیر دلخواه خود را بین پنجره‌ها پیدا کنید. این ویژگی جدید Lion از سادگی خاص خود برخوردار است، اما برای کاربران عادی کمی ‌گیج‌کننده است، چراکه انتخاب‌های زیادی در اختیارشان می‌گذارد. برای کاربران عادی بهترین حالت مانند آیپد، این است که همه برنامه‌ها از Launchpad به صورت full screen باز شوند تا از پیچیدگی بیش از حد جلوگیری شود.

این ترکیب کردن‌ها به اینجا ختم نمی‌شود. برای مثال وقتی یک برنامه full screen را باز کرده‌اید، برای باز کردن برنامه‌ای جدید بیش از 6 انتخاب متفاوت دارید. این مسیر‌های متفاوت برای دسترسی باعث سردرگمی‌کاربران معمولی می‌شود، در حالی که کاربران حرفه‌ای ممکن است از برنامه‌ای سریع مانند Alfred برای این کار استفاده کنند.

مشکل دیگری که قابل توجه است، ناهماهنگی حرکت انگشتان در برنامه‌های مختلف است. در Spaces با سه حرکت چپ و راست 3 انگشت می‌توانید به صفحه‌های قبل و بعد بروید، اما وقتی در Launchpad هستید این کار را با 2 انگشت باید انجام دهید. این به خاطر این است که launchpad یک برنامه است، ولی Spaces نیست و در برنامه‌ها از حرکت 2 انگشتی استفاده می‌شود یا در Safari، حرکت 2 انگشتی شما را به History می‌برد. با این‌که این مساله کار با انگشتان را کمی ‌پیچیده می‌کند، ولی عادت کردن و به خاطر سپردن این تفاوت بتدریج به وجود می‌آید. این مشکلات کار با برنامه‌های دیگر را هم تحت تأثیر قرار می‌دهد. حرکت انگشتان در Lion نسبت به آیفون و آیپد ناهمانگ‌تر است و احتمالا به خاطر لمسی نبودن صفحه آن است. با این حال استفاده از Magic Trackpad ممکن است به بهتر شدن آن کمک کند.

ویژگی دیگری که در Lion، به تقلید از iOS، به وجود آمده محیط گرافیکی رابط کاربری است. استفاده از ظاهری چوبی در Photo Booth، ظاهر واقعی کتاب آدرس و ظاهر چرمی‌ و کاغذی iCal. سؤال این است که چرا اپل چیزهایی را که منسوخ شده‌اند دوباره تولید می‌کند؟ آیا مردم هنوز از تقویم‌های چرمی‌ و کاغذی استفاده می‌کنند؟ آیا هنوز از دفترچه آدرس استفاده می‌کنند؟

استفاده این ویژگی‌ها در iOS منطقی به نظر می‌آید چراکه در آیپد و آیفون، لمس کردن حس واقعی‌تر به کاربر می‌دهد، ولی در رایانه‌های دسکتاپ که صفحه لمسی ندارند، استفاده از این طراحی منسوخ به نظر می‌آید.

البته ظاهر کاربری Lion نکات مثبت زیادی هم دارد که قابل ذکر است. بجز مشکلات ذکر شده، ظاهر گرافیکی آن ساده‌تر و یکپارچه‌تر شده است و نسبت به نسخه‌های قبلی سنگین‌تر به نظر می‌آید.

استفاده از انیمیشن بامعنا و بی‌نقص نیز زیبایی آن را چند برابر کرده است. تصاویر متحرک در Mail بسیار مناسب طراحی شده است و کاربران براحتی در جریان وضعیت برنامه قرار می‌گیرند. این ویژگی Lion با وجود سادگی، اطلاعات لازم را به کاربر می‌دهد.

برنامه‌های زیادی هستند که اصلاح شده‌اند، مانند iChat که فهرست تماس آنها یکپارچه شده است و این مشکل در بسیاری از نرم‌افزارهای دیگر حس می‌شد. حساب‌ها و اطلاعات تماس نیز مانند iOS منسجم‌تر از قبل شده است. ذخیره وضعیت برنامه‌ها و ذخیره خودکار اسناد از دیگر نکات قابل توجه است که داده‌ها را به صورت خودکار ذخیره می‌کند و شما می‌توانید با مراجعه به داده‌های گذشته آنها را آن طور که می‌خواهید ویرایش کنید. این نکات ذکر شده و بسیاری دیگر، برای بعضی دلیل محکمی ‌برای نصب Lion بوده است.

سیستم‌عامل Mac OS X در کل دارای یکی از بهترین رابط‌های کاربری است و همچنین iOS به خاطر سادگی و راحتی کار با آن یکی از قدرتمندترین سیستم‌عامل‌ها به حساب می‌آید. انتظار ما این بود که Lion این دو را به گونه‌ای بی‌نقص با یکدیگر ترکیب کند، اما متاسفانه از دیدگاه رابط کاربری به هدف خود نرسیده است.

با این حال Lion سیستم‌عاملی سریع و قدرتمند است و مشکلات کوچک آن بسادگی قابل حل است و احتمالا با آپدیت‌های بعدی رفع خواهد شد. با مشکلات فعلی، به نظر نمی‌رسد از Lion استقبال مناسبی به عمل آید و باید منتظر Mac OS 11 یا iOS6 باشیم.

منبع:

http://gizmodo.com/5819418/mac-os-x-lion-this-is-not-the-future-we-were-hoping-for

محمدعلی زارعی‌فر

Windows Explorer برنامه‌ای است که شما را قادر به دیدن و اداراه کردن فایل‌ها، فولدرها، Libraries و... می‌کند.

در شماره‌های گذشته به صورت اجمالی ویژگی‌های جدید و تفاوت‌های Windows Explorer ویندوز 7 را با ویندوزهای قدیمی مطرح کردیم. در این شماره قصد داریم Folder Options را جزء به جزء مورد بررسی قرار دهیم.

برای دسترسی به Folder Options می‌توانید روی آیکون مربوط به آن در کنترل‌پنل (در حالت نمایش Small Icons یا Larg Icons) کلیک کنید. همچنین می‌توانید روی گزینه Organize واقع در سمت چپ و بالای یک صفحه Windows Explorer کلیک کنید و گزینه Folder and search options را انتخاب کنید. در ویندوز XP می‌توانستید از نوار ابزار، منوی Tools و سپس Folder Options را برگزینید. در ویندوز 7 می‌توانید با فشردن کلید Alt، نوار ابزار را به صورت موقت فراخوانید!

همان‌طور که می‌بینید Folder Options به سه قسمت General، View و Search تقسیم شده است؛ ذیل هر یک از این صفحات دکمه Restore defaults را دارید؛ به این معنی که با انتخاب آن، تمامی تنظیمات برگه جاری به حالت پیشفرض باز می‌شود؛ پس نگران تغییراتی که اعمال می‌کنید نباشید!

1‌‌ـ‌ General

در این تب، تنظیمات عمومی و کلی مربوط به Windows Explorer انجام می‌شود.

گزینه پیشفرض برای Browse Folder گزینه اول است و باعث می‌شود هر فولدر در همان پنجره جاری باز شود. اگر گزینه دوم (Open each folder in its own window) را انتخاب کنید، خواهید دید که با کلیک روی هر درایو یا فولدر، پنجره جدیدی باز خواهد شد.

در قسمت Click items as follows می‌توانید گزینه Single click را به جای Double click انتخاب کنید. با این کار برای Select کردن یک فایل یا فولدر کافی است نشانگر ماوس را روی آن نگه دارید و با یک کلیک (به جای دو کلیک!) فولدر یا فایل را باز کنید.

اگر Show all folders را در قسمت Navigation pane در حالت انتخاب قرار دهید، گزینه‌هایی همچون RecycleBin، Control Panel و... به قسمت سمت چپ Windows Explorer اضافه می‌شوند. انتخاب گزینه Automatically expand to current folder نیز باعث می‌شود مسیر فولدری که در آن قرار دارید، به صورت یک نمودار درختی در
Navigation pane نمایش داده می‌شود. اگر ‌هارد دیسک‌تان پر از اطلاعات دسته‌بندی شده است، حتما این گزینه را فعال کنید.

2‌‌ـ‌ View

تب View که مهم‌ترین و پرکاربردترین قسمت Folder Options است برای تنظیمات نمایش فایل‌ها و فولدرها در
Windows Explorer است.

برای این‌که نحوه نمایش دلخواهتان (List، Details و... ) را به تمامی فولدرها اعمال کنید، آن را برای یک فولدر تنظیم سپس در این برگه دکمه Apply to folders را انتخاب کنید.

عملکرد هر یک از گزینه‌های Advanced Settings در ادامه عنوان می‌شود.

-Always show icons never thumbnails

اگر این گزینه در حالت انتخاب باشد، برخی انواع محتویات فولدرها در آیکون آن فولدر نمایش داده می‌شود. به عنوان مثال برخی عکس‌های فولدرهای حاوی عکس، در آیکون آن فولدر نمایش داده می‌شود.

‌‌‌ Always show menus -

با انتخاب این گزینه، نوار ابزار همیشه در مرورگر ویندوز در دسترس قرار دارد.

‌‌‌ Display file icon on thumbnails -

انتخاب این گزینه باعث می‌شود همیشه آیکونی برای فایل‌ها مطابق با Thumbnail آنها نمایش داده شود.

Display file size…-

فعال بودن این گزینه موجب می‌شود با نگه داشتن ماوس روی یک فولدر، حجم آن برای شما به نمایش درآید.

… Display the full path-

اگر می‌خواهید نشانی فولدری که در آن قرار دارید به صورت کامل در Titlebar نمایش داده شود، این گزینه را فعال کنید. البته این مورد فقط برای تم کلاسیک است و در Aero نمی‌توانید آن را داشته باشید!

‌‌ Hidden files and folders-

در این قسمت می‌توانید تعیین کنید فایل‌های مخفی ویندوز نمایش داده شوند یا خیر.

‌‌‌ Hide empty drives -

اگر یک Card reader را بدون این‌که کارت حافظه به آن متصل باشد به سیستم وصل کنید، درایوهای آن نمایش داده نمی‌شود. اگر می‌خواهید درایوهای خالی نمایش داده شوند، این گزینه را از حالت انتخاب خارج کنید.

‌‌‌ Hide extensions for known file type -

اگر بخواهید پسوند یک فایل را از طریق Rename کردن آن تغییر دهید، ‌باید حتما این گزینه را از حالت انتخاب خارج کنید تا پسوند فایل‌های شناخته شده در ادامه نام آنها ظاهر شود!

‌‌‌ Hide protected operating system files-

انتخاب این گزینه باعث می‌شود فایل‌های سیستمی سیستم‌عامل از دید مخفی باشد تا به اشتباه به آنها آسیب وارد نکنید! اما در برخی موارد یک ویروس می‌تواند فولدرهای مورد نیاز شما را SystemFile کند. در این حالت می‌توانید برای مشاهده آنها این گزینه را از حالت انتخاب خارج کنید.

‌‌‌ Lunch folder window in a separate process -

انتخاب این گزینه موجب می‌شود هر فولدر یک قسمت مجزا از Memory RAM را اشغال کند؛ این عمل به‌رغم این‌که باعث پایداری عملکرد سیستم‌عامل می‌شود، اما سرعت و کارایی آن را کم می‌کند. از این گزینه بیشتر برای عیب یابی استفاده می‌شود.

Restore previous folder… -

اگر این گزینه در حالت انتخاب باشد، فولدرهایی که هنگام خاموش شدن سیستم باز بوده‌اند، پس از بالا آمدن ویندوز دوباره باز می‌شوند.

‌‌ show drive letters-

اگر می‌خواهید Drive Letterد(‍ D ،C و... ) برای درایوهای سیستم تان نمایش داده نشود، این گزینه را از حالت انتخاب خارج کنید.

‌ Show encrypted or… -

با انتخاب این گزینه نام فایل‌های Encrypt یا فشرده شده، در یک فولدر به رنگ‌های خاص نمایش داده می‌شود.

up description -‌‌ Show pop‌ -

اگر این گزینه را از حالت انتخاب خارج کنید، توضیحات مربوط به فایل‌ها و فولدرها با نگه داشتن ماوس روی آنها نمایش داده نمی‌شود!

‌‌‌ Show preview handlers -

برخی نرم‌افزارها مانند Adobe reader همراه خود وصله‌ای را به ویندوز 7 اضافه می‌کنند که باعث می‌شود فایل‌هایشان در Preview pane مرورگر ویندوز نمایش داده شود. اگر این گزینه را از حالت انتخاب خارج کنید، این فایل‌ها در Preview pane نمایش داده نمی‌شود.

‌‌Use check boxes… -

فعال کردن این گزینه باعث نمایش یک Check box در کنار هر فایل یا فولدر انتخاب شده، می‌شود.

‌‌Use sharing wizard-

انتخاب این گزینه، Wizard مربوط به Share کردن یک فولدر را به تب Sharing از Properties آن فولدر اضافه می‌کند. (توضیحات مربوط به این قسمت در آینده ارائه می‌شود.)

‌‌ When typing into list view -

حتما برایتان پیش آمده که از میان محتویات بسیار زیاد یک فولدر به دنبال یک فایل یا فولدر خاص باشید. اگر حروف ابتدایی نام یک فایل یا فولدر را تایپ کنید، می‌توانید به آن نزدیک شوید! این حالت پیشفرض است؛ اما می‌توانید در این قسمت گزینه Automatically type into the search box را انتخاب کنید تا هنگام تایپ، نام آن فایل یا فولدر مستقیم در Search box وارد شود.

3‌‌ـ‌ Search

در این تب می‌توانید تنظیمات مربوط به Indexing (فهرست‌سازی) و Searching را انجام دهید.

تنظیمات پیشفرض این برگه بسیار عالی است؛ اما می‌توانید گزینه include compressed files را در حالت انتخاب قرار دهید تا هنگام جستجوی یک فایل، درون فایل‌های فشرده نظیر Zip و Cab هم بررسی شود.

محمدسعید نمازی

 این نرم‌افزار نیز در سیستم‌های عامل ویندوز و لینوکس کار می‌کند و همچنین بسته‌های مختلفی از کارت‌های از پیش طراحی شده در موضوعات مختلف در خود دارد. برای اطلاعات بیشتر به نشانی زیر مراجعه کنید:

http:‌/‌‌/‌flashqard-project.org‌/‌

فیلمنامه‌نویسی در لینوکس

برای نوشتن فیلمنامه یا نمایشنامه، امکانات کاربران لینوکسی به‌اندازه کاربران مک یا ویندوز نیست. اما به این معنی نیست که باید پنگوئن را به‌فراموشی سپرد.

Celtx

بهترین انتخاب برای کاربران لینوکسی که نوشتن را به‌صورت حرفه‌ای دنبال می‌کنند، نرم‌افزار Celtx است. این ابزار رایگان و چند سیستم عاملی خروجی استاندارد، صنعتی و بی نقصی دارد. حتی قابلیت بازبینی مجدد، قفل کردن متن، کارت‌های ایندکس و غیره را نیز داراست.

این ابزار البته فقط مختص فیلمنامه‌نویسی نیست و در اصل نرم‌افزاری است که کارهای قبل از تولید را انجام می‌دهد و به هنرمندان اجازه می‌دهد پروژه‌های رسانه‌ای از جمله اسناد، فایل‌های صوتی، فیلم‌ها، پادکست‌ها و حتی کتاب‌های کمیک و بازی‌ها را برای قبل از تولید جمع‌آوری و طبقه‌بندی کنند. رابط کاربری این ابزار نیز ساده و قابل فهم است.

در آغاز می‌توان انتخاب کرد که می‌خواهید روی چه پروژه‌ای کار کنید. Celtx قالب‌های پیش‌فرضی نیز دارد که می‌توانید از طریق آنها کار خود را آغاز کنید. این ابزار رایگان و منبع‌باز است و تحت لیسانس موزیلا منتشر می‌شود.

کاربران فایرفاکس از شباهت رابط کاربری آن بادیگر ابزارهای موزیلا شگفت‌زده خواهند شد. این ابزار همچنین از افزونه‌ها پشتیبانی می‌کند که می‌تواند از وب‌سایت این پروژه دریافت شود.